تاريخ : جمعه 13 / 10 / 1392 | 14:02 | نویسنده : م.ت.اجلی

                                                 
 گُون ، او گُون لَر واريـدي ، سَـن مَنـي لَه ، ناز اِلَدين

                                 آتاما ، ناز لا باخيـب ، عشـوه ني ، آغاز اِلَدين

زمانی بود که تو به واسطه من ، ناز کردی
با ناز به پدرم نگاه کرده و برایش عشوه گری نمودی


چوخ باخيب چَرخ سَنه ، نازلي باخِيش لا ، سَنده اونا

                                   مَــني گورسَــديـن اونـا ، بيـرقَـدر ناز اِلَدين

تو و چرخ گردون با نگاه های همراه با ناز به هم نگریستید
مرا به او نشان داده و برایش کمی ناز کردی
 

سَنـي اينجيـديـم اوگُـون ، دَردي وو آترديـم ، آنــا

                                 سَـن چِكيب دَردي ولي ، گولْمَگي آغاز اِلَدين

ترا در آن روز ( تولد) آزردم و دردت را زیاد کردم
تو با وجود تحمل درد، خندان شدی
 

يوخيـدي طاقتيم حَتـي ، سَسْليـَم ، ســو ايسْتـيرم

                                 قــويمادين مَـن آقليـام ، نــازوو ، آغاز اِلَدين


من حتی قادر به خواستن آب هم نبودم
با ناز خودت ،نگذاشتی من گریه کنم
 

ايسْتَديم مَنْ آقليام ، تَـرك اِلَدين سَــنْ ، يـوخوني

                                    مَنــي باسْتين بارقووا ، نازي سَنْ ، آغاز اِلَدين


تا خواستم گریه کنم،دست از خواب کشیدی
مرا در آغوش گرفته و ناز کردنت را آغاز کری
 

بِشيگيمْدَهْ آغـلاديـمْ ، بارقوو آچْتينْ سَــنْ ، مَنَــهْ

                                     قيرخْ دامارْ دانْ مَنَهْ سَنْ ، لُطْفوو دَمْسازْ اِلَدين

 درون گهواره ام چون گریه کردم، آغوشت را برایم گشودی
لطف خودت را که از چهل رگ متصاعد می شد نثارم کردی


آياقْ اوسْتَـهْ دورْماقـاْ ، مَنيـمْ تَـوانيـمْ ، يـوخيـدي

                                      سَـنْ تـوتـوبْ اَلْـلَريميْ ، قـادِرِ ، پَـرْواز اِلَدين

 من توان ایستادن روی پاهایم را نداشتم
تو دستانم را گرفته و مرا توانمند پرواز نمودی


گِجَـهْ لَـرْ ياتـماديـنْ اَوٌلْ ، مَنـيْ ياتْـديـرْدِنْ ، آنـا

                                     يوْخوْلوْ گوزْلَرينَنْ ، هِيْ مَنيْ ، نـازْ ، نازْ اِلَدين

 شب ها تا قبل از اینکه من بخوابم ، نخوابیدی
با چشمان خواب آلوده ات، هی مرا ناز کردی
 

گِجَهْ گونْنـوزْ ، مَنَـهْ ، لايْ لايْ ديْدينْ ، تاْ كِهْ ياْتام

                                    شِيْطَنَتْ چـونْ اِلَ ديمْ ، سَنْدَهْ مَنيْ نازْ اِلَدين

برای اینکه من استراحت کنم، شب و روز برایم لالایی خواندی
هنگامی هم که شیطنت کردم، باز مرا نازم کردی
 

مِـهَرَبانْ ليـقْ اِلَـديـنْ ، مَنْـدَهْ سَنَـهْ نـازْ ، اِلـَديـم

                                  هَرْ نَقَدْرْ جوورْ اِلَديمْ ، سَنْـدَهْ مَنيْ ، نازْ اِلَدين


تو به من محبت نمودی، من هم برای تو ناز کردم
هرچقدر به تو جفا کردم ، تو هم منو نازم کردی
 

شيـرِهْ جانْلاْ مَنـيْ ، بَسْـلَدينْ ، مَـنْ اُلـْدومْ جَـوانْ

                                  يِريَنْـدَهْ مَنَـهْ بـاخْـديـنْ ، اوزووَهْ ، نازْ اِلَدين

باشیره جانت مرا پروراندی تا جوان شدم
وقتی که من راه میرفتم، تو به خودت افتخار میکردی
 

چـوخْ زَمانْ آنـاماديمْ ، باشيمْ مَنيمْ دِيْدِيْ ، داْشا

                                  ديْزوونْ اُسْتَهْ گوْيوبْ، باشيْميْ سَنْ، نازْ اِلَدين

خیلی وقت ها، نادانی کردم و سرم به سنگ خورد
تو سرم را روی زانویت گذاشتی و منو نازم کردی
 

اوويْمَهْ گَليبْ اُلُوبْ ، صاحِبْخانَهْ ، اُزْگَهْ قيْزيْ

                                  سَنْ مَنيمْ خاْطيريمَهْ ، اُزْگَهْ قيزينْ ، نازْ اِلَدين

دختر دیگری (همسرم) به خانه ام آمد و صاحب خانه شد
تو به خاطر من ، همسرم را نیز ، ناز کردی
 

آتاوو يا آناوو ، چوخْ لِي زَمانْ آتـْدينْ ، آنـا

                                     مَني باسْتين بارقووا ، هي مَني سَن ناز اِلَدين

در بیشتر مواقع، پدر و مادرت را رها کردی، مادر
 مرا در آغوش گرفتی و نازم کردی

قارا گونْلي گِجَه لَر ، سَن نِجَه آجْ ياتين، آنا

                                   واريدي هَرنَه تَواندا ، قارنيمي سَن ساز اِلَدين

 شب های سیاهی را چگونه گرسنه خوابیدی ، مادر
باهرچه که در توانت بود، شکم منو سیر کردی


دَردوو هِچْ بيلمَديم ، گورَندَه مَني سويلَدين

                                   قاپيدان گيرْمَگيمَهْ ، هِي مَني ، سَن ناز اِلَدين

من دردهای ترا هرگز نفهمیدم، چون هر وقت منو دیدی لبخند زدی
هر وقت از در وارد شدم، تو همش منو نازم میکردی
 

گَلْميشَم مَن يانووا ، گَلْ مَني ناز ايلَه آنا

                                  اُلْمِشامْ نازووا پَروَردَه ، بَسْكي مَني ، ناز اِلَدين.

دوباره آمده ام  پیش تو، بیا منو نازم کن مادر
من ناز پرورده تو شده ام، از بس منو نازکردی.

                                                                                               ۸۷/10/۱۱



تاريخ : دوشنبه 16 / 2 / 1392 | 10:16 | نویسنده : م.ت.اجلی

مرا تمام فَخِر عالَم، به ارزنی نمی ارزد

طنابِ رابطه مان را ، با شعور محکم کن



تاريخ : چهارشنبه 20 / 1 / 1393 | 11:58 | نویسنده : م.ت.اجلی

 نفرین بر من اگر، بار دگر با چشم باز عاشقم نشوم

عشق عجب مقوله پر دردسری است.           

دل و دین و عقل وهوش باید با هم دست بکار شوند ،

  تا نبازی یکی را برای دیگری و همه را برای عشق.

نفرین بر من، همه را باختم

با چشمانی بسته.   

نفرین بر من

نفرین بر من



تاريخ : چهارشنبه 13 / 1 / 1393 | 19:50 | نویسنده : م.ت.اجلی

 امروز روز سیزده بدره!

برای گره زدن سبزه ها، جاده ها را طی کردم ، چون دلم نمیخواست دست دیگری به تو برسه ، جاده را با خودم برچیدم تا من باشمو تو باشی و سبزه زار.



تاريخ : سه شنبه 5 / 1 / 1393 | 22:04 | نویسنده : م.ت.اجلی

 این روزها اشک هایم علاوه بر دشت گونه ها،

گاهی به لب های خشکیده ام نیز سر می زنند!

و من تازه فهمیده ام که چرا لبهایم با وجود نوشیدن اشک، سیراب نمی شوند؟!

با ریختن اشک فقط طپش قلبم کمی آرام می شود.

طپشی که همراهی ترا میخواهد.

اشک هایم شور است.

مزه چشم هایم را باید از تو پرسید؟



تاريخ : يکشنبه 3 / 1 / 1393 | 10:49 | نویسنده : م.ت.اجلی

 در اینجا برف می باری و من از خواب شقایق میترسم.

دل من میگرید ، چون شقایق بدنبال بلبل عاشق رفت، تا ابد.

و من برای همیشه لاله رخ گردیده ام ، 

سوزان جگر،

خونین دل.....



تاريخ : شنبه 24 / 12 / 1392 | 11:14 | نویسنده : م.ت.اجلی

 با بوسیدن لبهای تو من دانستم؟!

ازچه جام می چنین گلگون است.

این عادت دیرینه انسانها هست،    

هر کس که به دل نزدیکتر است، پر خون است.



تاريخ : پنجشنبه 15 / 12 / 1392 | 15:35 | نویسنده : م.ت.اجلی

 بعضی وقتا آدم به کسای دیگه حسودی میکنه،

این قابل قبوله .

ولی من به افراد نه! بلکه به چیزایی مثل:

بادی که به راحتی اجازه دادی صورت و موهاتو نواز کنه

و یا به پیراهنت که آزادانه بدنتو لمس میکنه ،

حسودی میکنم .

به من نخند!

خب من اینم، دیوانه ای از بهر تو.



تاريخ : يکشنبه 6 / 11 / 1392 | 17:23 | نویسنده : م.ت.اجلی

  کاش می شد در کتاب سرنوشت، قصه آغوش ها را می نوشت.

کاش میشد درکتاب زندگی، وصل می شد عشق با آزادگی 

کاش می شد بوسه شیرین تو، متصل می شد به لب های من

کاش می شد این سحرگاه حضور، متصل می شد به شبهای من



تاريخ : يکشنبه 6 / 11 / 1392 | 17:19 | نویسنده : م.ت.اجلی

 ترا من چشم در راهم

به اندازه دیدن یه خواب

خوابی که فرو برد مرا ،

به عالم سراب

من انتظار وصل ندارم ز گلی چون تو

برای خسته دلی چون من ،

کفایتست جواب



صفحه قبل 1 2 3 4 5 6 7 8 9 10 11 12 13 14 15 16 17 صفحه بعد