شوقِ ديدن

به  شوقِ ديدن رويش، شدم وارد به ميخانه

                                    خدايا   خانه   مارا    نما  ، در  كنج   ميخانه

بت روي تو را ديدن ، ز  دنيا  بيشتر ارزد

                                  بتم ساكن شده بي من ، كنون در كنج ميخانه

به   چشم  دل   زدم مُهري ،  شود خالي ز بيمِهري

                                 ولي مِهر بتي خوشرو ، فرود آمد ز ميخانه

دهد   جام شرابي   گر ، ز آن خمخانه چشمش

                      اجل مدهوش خواهدرفت ، ز بتخانه ، به ميخانه

  11/8/89