مست رخسار

ما را بدمي با مي رخساره تو

                       گر مست كند ، دست خدايي چه شود؟

بي پرده و ، عصيانگر عشقم شب و روز

                       در كل جهان همچو تماشا چه شود ؟

ما هم به دمي عشوه گر كوي رضاي تو شويم ، همچو نسيم

                        دل ما را اگر از ذره غبار ره كوي تو كند ، او چه شود؟

ما خريدار توئيم ، همچو ذليخا ، شب و روز

                         دل به راه تو كه رسوا نشود ، گو چه شود؟

ما رضائيم به رسوائي و ديدارت بس

                          تو رضا گر شوي آخر ، به تمنا چه شود؟

بگشائي تو اگر بهر دل زار اجلي ، شب و روز

                           در خمخانه لطفت ، به سبوئي چه شود؟

 77/4/4